Voetbal
is een volkssport.
Een Nederlandse volkssport.
Een wereldvolkerensport.
In mei van dit jaar zijn er vooral autochtone Rotterdammers gevraagd
om mee te doen aan Team Imminko. Team Imminko zal een voetbalelftal
worden van jongens tussen de 22 en 38 jaar bestaand uit allochtonen
en autochtonen.
Voetbal is een teamsport.
Broederschap en vriendschap zijn leuzen waarmee wij voetballend ten
strijde trekken.
Na maanden trainen op de
zaterdagmorgen is het team inmiddels uitgegroeid naar een twaalfkoppige-eenheid.
De komende periode wil het team zijn gastvrijheid tonen aan de 'Nieuwe
Rotterdammers' en hen uitnodigen mee te doen. De komende maanden gaan
we op zoek naar stadsgenoten met een kleurrijk tintje. Echter ook stadsgenoten
zonder tintje zijn van harte welkom!.
De teamgenoten kunnen met
elkaar iets moois beleven. Het kan een mooie 10-0 nederlaag zijn maar
ook het plezier van een eerzaam gelijkspel of de dolle pret van een
onverdiende overwinning. Maar het mooie is: we doen het met elkaar,
men verliest nooit alleen. Als team leren we elkaars zwakke en sterke
punten waarderen en trachten we elkaar beter te maken om het beoogde
doel, spelplezier en een eventuele overwinning, te halen. Voetbal is
ook heel intiem. De spelers raken elkaar aan. Spelers troosten elkaar,
een bilklopje, vliegen in elkaars armen, liggen opgestapeld op de grond
bij een winnend doelpunt. Deze intimiteiten zie je niet één
twee drie op straat gebeuren. Maar op het veld gebeurt dit vanzelf,
zelfs als de mensen elkaar nog maar een paar minuten kennen.
Half oktober start het
team een oefencampagne langs de Nederlandse velden. Een team van stadsgenoten
die andere stadsgenoten al voetballend wil ontmoeten. De wedstrijden
zijn als het ware culturele uitwisselingen die symbool staan voor de
schoonheid van de culturele verscheidenheid!